Yves Saint Laurent broek inkorten, het detail dat de meesten weghalen.

Aan de binnenkant van deze broek zit een draadje dat de voering met de buitenstof verbindt. De meeste mensen zien het nooit, en bij een inkorting overleeft het lang niet altijd. Twee broeken van Yves Saint Laurent, een van leer en een van een fijn geweven, vloeiende stof. Beide moesten korter. Dat is op zichzelf eenvoudig werk, tot je de zoom lostrekt en ziet hoe de binnenkant in elkaar zit. Die verbinding doet iets. Ze houdt de voering op zijn plek ten opzichte van de buitenstof, zodat de pijp in beweging niet gaat schuiven en de voering niet onderuit zakt. Het is geen versiering, het is constructie. Blijft ze weg, dan werkt de broek een halve slag anders dan de maker bedoeld heeft, en dat merk je pas na een paar maanden dragen. Terugzetten is meer werk dan overslaan. Je moet zien hoe de verbinding oorspronkelijk gemaakt is, op de nieuwe lengte opnieuw bepalen waar ze hoort, en haar op dezelfde manier uitvoeren. Niet vergelijkbaar, maar hetzelfde. Dat is wat wij onder vermaken verstaan. Een kledingstuk aanpassen in de staat en de techniek waarin het gemaakt is, zodat er over een jaar niets aan te zien is dat er iemand aan gewerkt heeft. Leer en fijne weefsels vragen daarbij ieder iets eigens. Leer laat elke steek staan, want een gaatje sluit zich niet, dus je hebt één poging. Een fijn weefsel beweegt onder de naald en rafelt aan de snijkant, dus daar bepaalt de afwerking van die rand of de zoom over een jaar nog heel is. Meer vermaakwerk uit ons atelier: https://www.de